(Ont)zorgverlener voor de mens achter de aandoening!

Mees en ik zijn net terug van een flinke wandeling op onverharde paden. De prachtige Duintjes route gaat door het Speulder Sprielderbos bij Garderen op de Veluwe. Een bos waar ook wolven leven. Na zo’n anderhalve kilometer wilde ik omkeren, want stel je voor dat je een wolf tegenkomt. Ik was al omgedraaid en daar waren ineens twee jongens met een hond. “Mag ik op gepaste afstand achter jullie aanlopen? Ivm de wolf is het handig als we met meer mensen zijn en met een hond die hopelijk aanslaat als er een wolf in de buurt is.

Lees verder “Hoezo, code rood?”

Mees reageerde blij toen hij me zag. En op mijn voorstel om naar Amsterdam te gaan, ontplofte hij bijna van enthousiasme. Hij overstrekte zich in bed en ik moest hem tegenhouden, anders was hij van het bed gerold. Hij hoestte nog een beetje, maar het mocht de pret niet drukken.

Lees verder “Mees ❤️ Amsterdam!”

Zoals ik in een eerdere blog heb geschreven werk ik met en voor Twan als één op één begeleider. Meestal ben ik op maandagochtend aanwezig als Twan school heeft. Ik help hem tijdens de les met zijn schoolwerk, zodat de juffrouw …eh… ik bedoel natuurlijk de leerkracht zich even op de anderen kan focussen.

Lees verder “Samen in hetzelfde schuitje”

In de vroege ochtend was Mees al goed gemutst en reageerde super enthousiast toen ik hem vertelde dat we op stap zouden gaan met de bus en wel naar de oudste botanische tuin in Leiden. Ik ben daar een aantal jaren geleden een keer geweest en was onder de indruk van de ligging van deze prachtige tuin midden in het mooie Leiden.

Lees verder “Winter in de Hortus”

Vandaag zijn Mees en ik naar Dordrecht geweest. Zelf ben ik in mijn jeugd veel in deze prachtige oude stad geweest. Ik heb er een paar jaar op de MEAO gezeten en later veel tijd met vrienden in de kroeg geweest. Mees had zin om met mij een tripje ‘down memory lane’ te gaan doen. Lees verder “Plezier in Dordrecht op een druilerige dag”

Mees was in een supergoed humeur, nadat ik hem vertelde dat we naar museumpark Orientalis in Heilig Landstichting bij Nijmegen zouden gaan. We gingen rond 12 uur weg en reden binnendoor naar het openluchtmuseum. Bij aankomst vond ik het verdacht stil op de parkeerplaats. ‘Hmm… zou ik me vergist hebben?’ ging door mijn gedachten.

Lees verder “Mees ❤️ Nimma!”

Sinds begin februari werk ik als één op één begeleider met en voor Twan in Veenendaal. Vorige week vroeg Twan mij wanneer ik nu eindelijk een blog over hem ga schrijven. Dit heb ik tenslotte aan hem beloofd. Tot nu toe heb ik niet veel geschreven over hem. Een kleine flashback naar wie Twan is en hoe ik hem ontmoet heb.

Lees verder “Twan & Frans bakken een lekkere boterkoek!”

Afgelopen vrijdag was ik weer bij Mees. We hadden elkaar vanwege mijn vakantie ruim een maand niet gezien. Normaliter kom ik om de vrijdag bij Mees en soms neem ik een dienst van iemand over of ruil een dienst. Ik kwam de kamer binnen en zei expres niks. Heel zachtjes was ik en hoorde dat Mees aan het luisteren was. Ja, ik hoor je denken “Huh? Kan hij horen dat Mees luistert?”. Ja dat kan ik. Mees maakt dan geen geluid en is zo stil, dat ik hoor dat hij luistert.

Lees verder “De Gooise Kust”

De afgelopen 2 jaar schreef ik met een regelmaat over Emile, een intelligente warme persoonlijkheid met een flinke dosis Tilburgse humor. Diezelfde Emile schreef de briljante inspirerende blog “De positieve kant” waarin hij 10 positieve dingen schreef over de ziekte ALS. Vanaf de diagnose schreef Emile blogs. In het totaal 166, die we via een app konden lezen. Tijdens de zorgmomenten spraken we erover.

Lees verder “Het was me een waar genoegen!”

In 2018 heb ik mijn koers drastisch gewijzigd. Mijn goede baan in de consultancy heb ik opgezegd en ben de ‘ontzorgverlening’ ingerold. Inmiddels heb hier zo’n dikke 200 blogs over geschreven. Niet om mijzelf te presenteren, maar gewoon omdat ik graag schrijf om mensen te inspireren en motiveren om buiten de lijntjes te gaan kleuren.

Lees verder “The Universe works in mysterious ways”