Mees was in een supergoed humeur, nadat ik hem vertelde dat we naar museumpark Orientalis in Heilig Landstichting bij Nijmegen zouden gaan. We gingen rond 12 uur weg en reden binnendoor naar het openluchtmuseum. Bij aankomst vond ik het verdacht stil op de parkeerplaats. ‘Hmm… zou ik me vergist hebben?’ ging door mijn gedachten.
Het toegangshek stond open en op de website had ik gelezen dat het restaurant sinds vandaag weer open was. De kassa was heuveltje op in een exotisch gebouw. Toen ik Mees eenmaal boven had, ontdekte ik dat de deuren gesloten waren. Tja, soms heb ik van die dagen… Ik uitte mijn verbazing hardop. Mees lag helemaal in een deuk van het lachen. Haha heel grappig vond ook ik het.
We liepen weer richting de uitgang en toen zag ik dat het hek naar het 100 hectare grote terrein openstond ivm werkzaamheden. “Ik kan altijd nog sorry zeggen” dacht ik en wandelde met Mees het terrein op. Het leek alsof we in een andere wereld kwamen in een andere tijd. Een miniatuurstadje uit bijbelse tijden doemde in de verte op. Even gauw een paar foto’s gemaakt en weer verder. Na een uurtje waren we weer bij de bus. We komen hier zeker binnenkort een keer terug.
Op naar de prachtige Waalkade in het centrum van Nijmegen. Mees genoot van de wandeling. Het was guur, maar gelukkig had ik hem goed ingepakt. We hebben de brug over de Waal van onderen bewonderd en zijn daarna omhoog gewandeld richting het centrum. Na een flinke klim hadden we mooi uitzicht en genoten we van de prachtige stad. Al met al hebben we een kleine twee uur ‘rondgehangen’ in het prachtige Nimma (= Nijmeegs voor Nijmegen).
Mees lag uiteindelijk rond 20.30 uur op bed en was steeds in een goede stemming. Een heerlijke dag samen
